[K] Kohaku Rei

posted on 29 Dec 2013 14:16 by lynddoll
 
ไฮฮายยย 
 
 
มันมาอีกเเล้ว ฟฟฟฟฟ
 
 
 
 
 
 

ชื่อ : 琥珀 鈴 / Kohaku Rei / โคฮาคุ เรย์ 

 

วันเดือนปีเกิด : 10 เมษายน ค.ศ.1997

 

อายุ : 16 ปี

 

สีตา : สีฟ้า

 

สีผม : สีดำ

 

ส่วนสูง : 173 cm

 

น้ำหนัก : 50 kg

 

กรุ๊ปเลือด : AB

 

ประวัติครอบครัวคร่าวๆ /ครอบครัว : เกิดมาในครอบครัวที่ทั้งพ่อเเละเเม่เป็นนักวิจัยเถื่อน เมื่อเขาอายุ 2 ขวบเกิดเหตุการณ์เอเมอรัล พ่อเเม่เขาได้รับข่าวจากในหมู่นักวิจัยเกี่ยวกับพลังพิเศษของเเสตรนก็รู้สึกสนใจ จึงใช้เรียวเป็นตัวทดลอง ผลการทดลองประสบความสำเร็จดังที่พ่อเเม่หวังไว้ เขาจึงฝึกการใช้พลังมาตั้งเเต่เด็ก
ต่อมาตอนเขาอายุ 11 ปี ความลับที่ว่าพ่อเเม่ของเขาสร้างผู้มีพลังพิเศษขึ้นได้เกิดรู้ขึ้นมาในหมู่นักวิจัยเถื่อน จึงถูกตามล่าเอาวิธีการทดลอง พ่อเเม่เขาเสียชีวิต เเละตัวเองก็ถูกตามล่าอย่างหนักเพราะเป็นตัวอย่างการวิจัย ในตอนนั้นเขาได้พบกับนาโอกิ (ซาวาชิโระ นาโอกิ) นาโอกิเลยช่วยเหลือเขาไว้ เเละอาศัยอยู่ร่วมกันตั้งเเต่ตอนนั้น แยกกันอยู่ตอนพวกเขาอายุ 14  ปัจจุบันอาศัยอยู่คนเดียวในบ้านเดี่ยวย่านชุมชน

 

สิ่งที่ชอบ : - เครื่องจักร เครื่องยนต์ อุปกรณ์ไฟฟ้า

               - การประดิษฐ์สิ่งของ อุปกรณ์ต่างๆ

               - ของหวาน

 

สิ่งที่เกลียด : - อาหารขมๆ

                   - การทดลองเเละการวิจัยทุกประเภท

                   - คนที่ทำตัวเข้าใจยากเเละมีพฤติกรรมไม่เเน่นอน

                   - การออกกำลังกาย

 

นิสัย : - วันๆ ชอบนั่งหมกตัวอยู่ในบ้าน

         - จริงจังเเละเงียบขรึม

         - เกลียดการใช้เเรงเยอะๆ

         - โลกส่วนตัวสูง 

         - เป็นพวกขี้หงุดหงิด ขี้เบื่อ ขี้รำคาญ สารพัดจะขี้ /โดนตรบ

 

พลัง : พลังในการสัมผัสเเละควบคุมสิ่งของ


หมวด : B.ความสามารถด้านการควบคุม


ข้อจำกัด : N/A


การได้รับพลัง : ได้รับจาการทดลอง


ที่ที่สามารถพบเห็นได้ : - ย่านชุมชน

                                  - ย่านธุรกิจ

                                  - ไทม์เเสควร์ 

                                  - คลับ 666


อื่นๆ : - ผอมเเห้งเเรงน้อย โดนตบทีเดียวอาจจะปลิวได้ เพราะงั้นโปรดระวังการทักทายเเรกพบเเละการไฝว้.. 

          - สมรรถภาพร่างกายมีค่าติดลบ

          - มีความใฝ่ฝันอยากเเต่งงานกับเคร่ืองจักร #โจ๊กนะคะ

  

ช่องทางการติดต่อ : Twitter - @K_HohakuRei
                             Skype , Facebook - หลังไมค์ค่า
 
 
สถานะ : NL BL OK!!! 
 
 
อิช งอกมาอีกคน... (เเย่เเย่เเย่เเย่เเงงงง)
 
 
สถานะตอนนี้ของเรย์คือเป็นเพื่อนกับนาโอกิ.. เเต่จะเพื่อนในเเง่บวกหรือลบ (?) นี่ก็อีกเรื่อง (ฮา)
 
 
ลูกคนนี้อาจจบวกยากหน่อยเพราะมาคนละเเนกับนาโอกิ.. เเถมอาจจะไม่ค่อยได้เข้าคนนี้ด้วย /โดนลูกตรบ
 
 
ฝากลูกชายอีกคนไว้ด้วยนะคะะะ / v \ 
 
 
 

edit @ 29 Dec 2013 14:49:28 by Lynd'Doll

[ATS] Randolph A. Laviagne

posted on 17 Dec 2013 06:05 by lynddoll in ATS
 
 
อิชชชช
 
 
มาส่งจารย์เข้าโรงเรียนล๊าาา 
 
 
ทำทวิตเป็นชาติเพิ่งจะอัพเอนทรี่ #เเย่หนา

 
 
==================================

 
 
 
 
 
 
"Who told you that you might gather my roses ?"
 

 
 
 
 
 
Name : Randolph A. Laviagne (เรนดอล์ฟ เอ. เลอวินจ์)
 
 
Tale Name : Beauty and the Beast
 
 
Heir : Beast
 
 
Role : Main
 
 
Sex : Male
 
 
Section : Non-Human
 
 
Height / Weight : 190 / 81
 
 
Date of Birth : 24 August
 
 
Profile :
 
-  เป็นอาจารย์ที่ชอบเก๊กทำหน้านิ่ง เเต่เเน่นอนว่าทำนานไม่ได้หรอก

- ไม่ถือตัวกับเด็ก (สตรี เเละหญิงมีครรภ์ #ถุ๊ย) จะเรียกว่าอาจารย์หรือเรียกชื่อห้วนๆ ก็ไม่ว่า 
 
- เเต่ตัวเองไม่ชอบเรียกชื่อคนอื่นดีๆ มักเรียกไอ้หนู หรือยัยหนูประจำ
 
- ความจริงความจำดี จำชื่อกับหน้านักเรียนได้นะ เเต่ไม่เรียกซะอย่าง จารย์รู้จารย์เเนว

- ชอบคุยกับเด็กๆ นะ โดยเฉพาะพวกที่ซนหน่อยๆ 
 
- ชอบพูดจาตรงๆ ติดจะห้วนๆ หน่อย เเต่ความจริงเป็นคนใจดีนะ ปากร้ายใจดีอ่ะ 

- ความสามารถมีตามเเบบฉบับเจ้าชาย ตั้งเเต่ฟันดาบ มารยาม เต้นรำ ร้องเพลง เล่นดนตรี บทกวี ขี่ม้า.. บลาๆ เป็นเพอร์เฟ็คเเมนเเต่เจ้าตัวขี้เกียจจะเอามาใช้ เเล้วจะเรียนมาเพื่อ ?

- สกิลนางเองอ่อนด้อย เช่น ทำอาหาร เย็บปักถักร้อย ทำงานบ้าน
 
- สูบบุหรี่นะ เเต่ไม่สูบต่อหน้านักเรียน ถ้ามีคนเข้ามาทักก็ว่าไปอย่าง กับพวกเด็กดีก็จะดับบุหรี่ทิ้ง เเต่กับพวกเกรียนหน่อยๆ ก็พ่นควันใส่หน้าม่างเลย

- สรุป คาเเร็กเตอร์เเบบลุงสไตล์ #ห่ะ
 
 
Other :
 
- สวมจี้กุหลาบคล้ายในนิทานที่เคยดำเนินจบเเล้วไว้ตลอดเวลา 
 
- ค่อนข้างเอ็นดูเด็กที่ได้รับบทบาทสัตว์หน้าขนอสูรเเบบตัวเองเป็นพิเศษ โดยเฉพาะเด็กๆ ที่มารับบทบาทต่อในเรื่องเดียวกัน
 
- มีฟันเขี้ยวเเละเล็บค่อนข้างยาว 
 
- ชอบดอกกุหลาบสีเเดงมากเป็นพิเศษ
 
 
ช่องทางติดต่อ : @ATS_Randolph
 
 
สถานะ : NL BL OK ! (ถ้าชอบสไตล์ลุงๆ ล่ะก็นะ555)
 
 
เเปะรูปจารย์เต็มตัวเเบบเบาว์ๆ
 
 
 

 
 
"Do you love me ? Beauty, Will you marry me ?"

 
 
 
"Can you really love such an ugly creature as I am ?"
 
 
 
 
.
 
 
 
 
"ฝากตัวด้วยล่ะ"
 
 
 
 
==================================
 
 
ขอพื้นที่เวิ่นเล็กๆ สำหรับผปค.นะคะ55555
 
 
ก่อนหน้านี้ที่ออกเเบบทรงผมจารย์ไว้ไม่ใช่เเบบนี้เนอะ.. ถ้าใครเเอบเห็นตอนเปลี่ยนดิสครั้งเเรกก็ลืมๆ มันไปเถอะค่ะ555555 
 
 
เพราะทรงเก่ามันฟูไป วาดอีกรอบไม่ได้ เลยเปลี่ยนซะ #เเย่นะ
 
 
ตอนเเรกคาร์จารย์ขรึมกว่านี้เยอะ เเต่พอโรลไข่ไปก็ตระหนักได้ว่าจารย์เสื่อมไปแบบกู่ไม่กลับเเล้ว.. ก็ปล่อยไปละกันเนอะ ฟฟฟฟ
 
 
ความจริงลงเจ้าชายอสูรเพราะอยากวาดชุดเจ้าชาย...นะ....... //มองหน้าจารย์เเบบไอ้นี่มันอะไร //โดนจารย์ตบ
 
 
มีปัญหาอะไรเเวะมาปรึกษาจารย์ได้นะคะเด็กๆ XD จารย์ไม่กัดเเน่นอนน
 
 
มาทักจารย์บ่อยๆ น๊า จารย์เหงาค่ะ55555
 
 
 

 
 

edit @ 17 Dec 2013 20:26:01 by Lynd'Doll

[K] Halloween Event

posted on 24 Oct 2013 19:15 by lynddoll in K-Project
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ ~
 
 
 
 
 
วันนี้เรามาพร้อมลูกชายหัวม่วงที่ไปพจญบ้านผีสิงมาาาา
 
 
ต้องขอบคุณไซกิ โทโมฮารุ มิชิโกะ ชิโนะ นานากิ เเละฮิคาริด้วยนะคะที่มาประเดิมบ้านผีสิงนี้ด้วยกันนะ 
 
 
สำหรับใครที่อยากตามอ่านก็เข้าไปดูในเเท็ก #บ้านผีสิง ในทวิตเตอร์ได้น้า ~
 
 
เอาล่า ! เวิ่นเว้อมากไม่ดี ไปดูเรื่องราวของนาโอกิกันเลยเถอะ !
 
 
#ข้อมูลตัวละครสำหรับคนที่ยังไม่ได้อ่าน [จิ้ม] เลยค่า ~
 
 
 
ความกลัว....งั้นเหรอ?
 
 
วันนี้ผมมาเที่ยวเล่นที่บ้านผีสิงพร้อมกับคนหลายคนที่ทั้งรู้จัก เเละไม่สนิทสนมด้วย
 
 
ตอนเเรกก็วิ่งเล่นอยู่ดีๆ หรอก เเต่ไปๆ มาๆ ดันเหลือเเค่ผมกับมิชิโกะตั้งเเต่เมื่อไหร่ไม่รู้
 
 
มิชิโกะเกาะผมเเน่น ไม่รู้เหมือนกันว่าจะกลัวอะไรนักหนา.. ก็เเค่บ้านผีสิงเองนี่นา !
 
 
ผมลากเธอเดินไปจนเจอประตูนึงที่เปิดไม่ออก ด้วยความที่ไม่อยากเดินกลับออกไปเเบบเหลวเป๋ว ผมเลยพังประตูเข้าไป... ไหนๆ ก็เข้ามาเเล้ว ขอเจอผีสักตัวสองตัวสิ !
 
 
เเต่เมื่อผมเดินเข้ามาถึงด้านในสุดของบ้านผีสิง กลับเห็นคนที่ไม่ควรจะมาอยู่ที่นี่
 
 
".....คุณโฮวาร์ด ?"
 
 
ผมร้องทักร่างที่ยืนหันหลังอยู่ ไม่ผิดเเน่.. ผมเปียที่ถักยาวถึงกลางหลังเเละท่าทางการยืนนั่น ยังไงๆ ก็จำไม่ผิดเเน่นอน
 
 
คุณโฮวาร์ดหันกลับมาหาผม เเต่เขาดูเเปลกๆ ยังไงบอกไม่ถูก สายตาเขาดู.....เย็นชา
 
 
"มาทำอะไรที่นี่ครับ....." ผมก้าวเข้าไปหาเขาใกล้ๆ เเบบไม่ระเเวงเลยสักนิด ไม่ทันรู้ตัวเลยว่ามิชิโกะที่อยู่ข้างๆ จนถึงเมื่อครู่นั้นหายไปไหน
 
 
คุณโฮวาร์ดเอียงหน้ามองผมนิดๆ ก่อนจะเเสยะยิ้มเย็นเยียบที่ไม่เข้ากับหน้าของเขาสักนิด 
 
 
"อ้าว...... นาโอกิ"
 
 
"....."
 
 
ผมมองเขาไม่วางตา จู่ๆ ก็รู้สึกหนาววาบเเบบเเปลกๆ
 
 
".....มาทำอะไรที่นี่น่ะ ?"
 
 
"ผมต่างหากที่ต้องถามคุ----"
 
 
"......ไม่รู้เหรอว่าฉันไม่ต้องการเธออีกต่อไปเเล้ว ?"
 
 
"!! ท-ทำไมพูด.....เเบบนั้น.....ครับ" ผมเบิกตามองอขาอย่างตกใจ รู้สึกรับมือไม่ถูกกับคำพูดที่ไม่ได้คาดการณ์เอาไว้ 
 
 
"....ฉันนึกว่าบอกเธอเเล้วซะอีก ? ก็ฉันมีคนอื่น..... ที่มีประโยชน์กว่าเธอเเล้วนี่นา" คุณโฮวาร์ดคลี่ยิ้มกว้าง เเต่ผมกลับรู้สึกเจ็บเเปล๊บในอก รู้สึกราวกับมีบางอย่างพังทลายลง
 
 
"..."
 
 
"เพราะฉะนั้นเธ--"
 
 
"ไม่ได้นะ !" ผมตวาดเเทรกประโยคที่เขาจะพูด ...ไม่อยากได้ยิน ไม่อยากได้ยินเลย...
 
 
"..."
 
 
"....คุณ.......สัญญาเเล้ว...........ไม่ใช่เหรอ ?" เสียงที่ผมเปล่งออกไปนั้นเเหบเเห้งจนเเทบจำไม่ได้ว่าเป็นเสียงของตัวเอง ผมคงเป็นเอามากจริงๆ
 
 
 
คุณที่ฉุดผมขึ้นมา ณ วินาทีสุดท้ายก่อนจะสิ้นลมหายใจ
 
 
ชีวิตที่คุณช่วยยื้อเอาไว้นั้น คุณจะต้องรับผิดชอบมัน

 
 
"..คุณก็รู้นี่..... ว่าถ้าเกิด...คุณ.....พูดเเบบนั้นเเล้ว......" จู่ๆ เเข้งขาก็อ่อนปวกเปียกเเบบที่ไม่เคยเป็นมานานเเล้ว ผมทรุดตัวลงนั่งกับพื้น รู้สึกหัวตาเปียกๆ จนคอนเเท็กส์เลนส์เลื่อนหลุด
 
 
 
ความกลัวของผม..คือคุณไงล่ะ
 
 
..ในเวลาที่ถูกเเสงสว่างเพียงหนึ่งของตัวเองปฏิเสธ..
 
 
ถ้าถึงตอนนั้น ตัวตนของผมก็คงพังทลายอย่างเเน่นอน
 

 
ผมนั่งนิ่งอยู่เเบบนั้นพักหนึ่งก่อนจะหลุดหัวเราะออกมา
 
 
"เป็นบ้านผีสิ่งที่..น่ากลัวสุดๆ เลยล่ะ"
 
 
ผมเงยหน้าขึ้นมองคุณโฮวาร์ด...หรือถ้าจะให้ถูก ต้องเรียกว่าภาพลวงตานั่นให้เต็มตา
 
 
"ผมน่าจะรู้นะ... ว่าคุณคงไม่พูดเเบบนั้นหรอก...."
 
 
"อย่างน้อย..ก็ตอนนี้"
 
 
ผมเอ่ยปากพูดย้ำๆ ไม่ว่าจะเพื่อย้ำตัวเองไว้ให้ให้ลืม หรือจะเป็นการหลอกตัวเองต่อไปก็ตามที
 
 
เมื่อทำใจได้ในระดับนึงเเล้วผมก็ยันตัวลุกขึ้นยืนเดินหันหลังกลับออกจากที่นี่ ไม่สนใจใยดีภาพลวงตาจอมปลอมอีกต่อไป 
 
 
ระหว่างทางผมก็เจอโต๊ะ..ที่หน้าตาคล้ายๆ โต๊ะเครื่องเเป้ง ผมหยุดเเล้วมองหน้าของตัวเองที่กระจกร้าวๆ นั่นสะท้อนออกมา ตาสีน้ำตาลทองจ้องตอบกลับมานิ่งๆ ชวนให้รู้สึกหงุดหงิดใจยังไงชอบกล
 
 
ผมท้าวมือไว้บนโต๊ะเพื่อชะโงกหน้ามองตัวเอง เเต่มือดันคว้าเจอเศษกระจกชิ้นใหญ่ที่วางอยู่ ผมออกเเรงบีบจนมือถูกกระจกบาดเฉือนลึกเข้าไปในมือ เเต่ไม่เป็นไรหรอก...
 
 
"...ยังมี....ชีวิตอยู่..."
 
 
 
เลือดสีเเดงข้นคลั่ก กล้ามเนื้อที่ยังเคลื่อนไหวตุบๆ
 
 
จะตอกย้ำตัวเองซ้ำๆ ถึงร่างกายที่ยังคงมีลมหายใจ
 
 
จะมีชีวิตอยู่ต่อไป ตราบจนกว่าคุณจะไม่ต้องการผมเเล้ว
 
 
ถ้าถึงเวลานั้น...
 
 
 
ผมปล่อยเศษกระจกนั่นทิ้งไป ก่อนจะก้าวเดินออกจากบ้านผีสิง เลือดอุ่นๆ ไหลเยิ้มเต็มอุ้งมือหยดตามทางที่ผมเดินผ่านมา
 
 
ด้านหน้าบ้านยังคงว่างเปล่า.. ผมคงจะออกมาคนเเรกสินะ
 
 
ผมทรุดตัวนั่งลงตรงนั้น รอให้คนอื่นทยอยกันออกมา
 
 
 
 
 
จบเเล้วววววว เย้
 
 
หลังจากนี้เป็นทอล์กโคตรยาวของเราเเหละ จะไม่อ่านก็ได้ไม่เป็นไร (เวิ่นเว้อเเหละว่างั้น)
 
 
อีเว้นนี้เขาให้เล่นเกี่ยวกับความกลัว... ตอนเเรกนี่เเอบคิดหนักเลยว่านาโอกิจะกลัวอะไรดี ท่าทางออกเป็นหนุ่มมั่นไม่กลัวอะไรสุดๆ ฟฟฟฟ
 
 
สุดท้ายเลยเลือกให้เป็นเรื่องของอนาคต
 
 
มันดูน่ากลัวจะตายไป ! เเบบต่อไปชีวิตเราจะเป็นยังไง สอบผ่านมั้ย เกรดได้เท่าไหร่.. 
 
 
สำหรับนาโอกิคงจะเป็นอนาคตที่ชีวิตของเขาจะพังทลายลง
 
 
พยายามสื่อออกมาให้คนอื่นเห็นว่าสำหรับนาโอกิเเล้ว คิงเงินเนี่ยเป็นคนที่สำคัญมากๆ ถึงขนาดกำหนดความเป็นความตายของเขาได้เลยล่ะ !
 
 
ซึ่งถ้าอ่านเเล้วงง ก็ต้องบอกตรงนี้เลยว่าเราวางอดีตของนาโอกิไว้ออกเป็นสี่ส่วน
 
 
ส่วนเเรก เป็นช่วงตั้งเเต่ตอนนาโอกิเกิด - อายุ 10 ปี ซึ่งตรงนี้จะลงรายละเอียดเป็นเบสิคไว้เลยว่าเป็นคนที่ถูกพ่อเเม่ทิ้ง ได้ไปอาศัยกับคุณยาย จนตอนอายุสิบขวบ คุณยายก็เสียชีวิต
 
 
ช่วงที่สอง ตอนอายุ 10 ปี - 14 ปี เป็นตอนที่นาโอกิซึ่งไม่มีญาติพี่น้องที่ไหนเลยตามหาเเหล่งที่อยู่.. ส่วนนี้ค่อนข้างจะซีเครท ก็เเหงล่ะ เด็กอายุสิบขวบจะไปอยู่ที่ไหนได้ ซึ่งถ้ามีคนมาถามคำถามล้วงลึกตรงช่วงนี้จะได้รับคำตอบเท็จไป ไม่ก็โดนเลี่ยงประเด็นเเบบอ้อมๆ 
 
 
ช่วงที่สาม เหตุการณ์ตอนนาโอกิอายุ 14 ปี ซึ่งเขาจะสร้างเหตุการณ์นึงขึ้นมา ตรงส่วนนี้โคเนื้อเรื่องไว้กับน้องสาว (เปี่ยมไปด้วยดราม่ามากๆ ผู้ปกครองปลื้มสุดๆ ! #มั่ย)
 
 
ช่วงที่สี่ คือตั้งเเต่อายุ 14 - ปัจจุบัน.. เอาง่ายๆ คือหลังจากเจอคิงเงินน่ะเเหละ ! 
 
 
ซึ่งนาโอกิไปเจออะไรมา มาเจอคิงเงินได้ยังไง เรื่องตอนมาเข้าเเคลนเงิน บลาๆ ซึ่งอาจจะมีอีเว้นให้เปิดเผยรายละเอียดอีกก็ได้ <3 ! (เพราะงั้นตอนนี้จะยังไม่เปิดเผยรายละเอียดใดๆ.. /โดนตว่อย)
 
 
ตอนนี้สรุปได้เเค่ว่าเอนทรี่นี้เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของนาโอกิกับคุณโฮวาร์ดล่ะ ~ 
 
 
ซึ่งเเปลว่าเอนทรี่นี้ไม่เปิดเผยความหลังของตัวละครเลย.. ฮ่าๆๆๆ /ทรุด
 
 
ส่วนอีเว้นที่สอง........
 
 
นาโอกิได้คุกกี้ซอมบี้ กลัวผัก เเละชอบเอาถังครอบหัว (ไม่ได้เเคปภาพไว้)
 
 
มีคนเเกล้งนิดหน่อย.. เเต่ก็ไม่รู้จะเขียนอะไร /อ่าว
 
 
เอาเป็นว่าขอจบเอนทรี่เเค่นี้ละกันเนอะ <3 
 
 
พบกันใหม่เอนทรี่หน้าค่า เย่ะห์ 
 
 

edit @ 3 Nov 2013 11:30:23 by Lynd'Doll